حلال ها در صنایع

  • تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۱۲/۲۸

اصطلاح “حلال ها” به یک دسته از ترکیبات شیمیایی توصیف شده توسط عملکرد اشاره دارد و اصطلاح آن از لاتین بدست می آید به معنی تقریبا “خم شدن” است. در شیمی، حلالها – که معمولا به شکل مایع هستند – برای حل کردن، تعلیق یا استخراج مواد دیگر استفاده می شوند، معمولا بدون شیمیائی، حلال یا مواد دیگر را تغییر نمی دهند.

بسیاری از حلال های مختلف در انواع وسیعی از برنامه های کاربردی روزمره از رنگ، محصولات مراقبت شخصی و داروها، آفت کش ها، پاک کننده ها و جوهر استفاده می شود. بدون حلال، بسیاری از محصولاتی که به آنها تکیه می کنیم نیز عملکرد خوبی نخواهند داشت. انواع مختلفی از حلالها از نیازهای خاصی برای تولید محصولات با ویژگی های بهینه بهره می برند، از جمله رنگ های اسپری که به سرعت خشک می شوند و نازل اسپری را برهم نمی زنند، جوهر هایی که لکه نزنند، رنگ هایی که خوب به نظر می رسند و مدت ها طول می کشد و قوی هستند پاک کننده هایی که برای کارهای سخت و شلوغ مناسب هستند.

انواع حلال ها:

طبقه بندی شیمیایی یک حلال بر اساس ساختار شیمیایی آن است.

حلال های هیدروکربن

بر اساس نوع “اسکلت کربن” مولکول های آنها به سه زیرگروه طبقه بندی می شوند که به ما خانواده های حلال های آلیفاتیک، آروماتیک و پارافین می دهند. نازک کننده رنگ نمونه ای رایج از یک حلال هیدروکربن است.

حلال های اکسیژن

از طریق واکنش های شیمیایی از الیفین ها (تولید شده از روغن یا گاز طبیعی) تولید می شود و به ما زیر گروه های زیر تقسیم می شود: الکل، کتون، استرها، اترها، الیاف گلیکول و استرهای گلیکول اتر. بدن انسان به طور طبیعی وقتی که چربی را می سوزاند، کتون ها را تولید می کند.

حلال های هالوژنی

حلال هایی هستند که حاوی هالوژن مانند کلر، بروم یا ید هستند. بسیاری از افراد به عنوان مثال یک پراکلو اتیلن را تشخیص می دهند – یک حلال بسیار موثر که در تمیز کردن خشک استفاده می شود.