استونیتریل و ایمنی

  • تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۶/۰۷

استو نیتریل یک حلال قطبی بسیار فرار است که در بسیاری از کاربردهای صنعتی مختلف از جمله استفاده برای فرایندهای استخراج هیدروکربن، بخصوص برای بوتادین استفاده می شود. حد واسط؛ کاتالیزوربرای جداسازی اسید های چرب از روغن های گیاهی و تولید دارو می باشد. همچنین مواد اولیه برای بسیاری از انواع ترکیبات حاوی نیتروژن است که می تواند برای تولید سیانید هیدروژن متابولیزه شود و اثرات سمی ان مشاهده شده است.

قرار گرفتن در معرض انسان و سم زدایی:
علائم و نشانه های مسمومیت با استونیتریل حاد شامل درد قفسه سینه، تنگی قفسه سینه، تهوع، استفراغ، فشار خون، تنفس کوتاه و ملایم، سردرد، بی حسی و تشنج می باشد. به نظر می رسد اثرات سیستمیک به تبدیل استو نیتریل به سیانید مربوط می شود.
سطح سیانید خون و تیوسینات درهنگام مسمومیت حاد افزایش می یابد. مرگ و میر پس از قرار گرفتن در معرض استونیتریل در محل کار و موارد مرگ و میر مصرف کودکان و محصولات آرایشی حاوی استونیتریل گزارش شده است.
غلظت بالای بافت سیانید در بررسی پس از خراب شدن این موارد یافت شد. استو نیتریل به راحتی از دستگاه گوارش، پوست و ریه ها جذب می شود. گزارش شده است که تمام سه راه قرار گرفتن در معرض آن منجر به اثرات سیستمیک می شود. هیچ مطالعه اپیدمیولوژیک بروز سرطان وجود ندارد.

مطالعات حیوانی:
داده های قابل توجهی وجود دارد که نشان می دهد اکثر اثرات سمی سیستماتیک استو نیتریل از طریق متابولیسم آن به سیانید، که توسط سیستم سیتوکروم P450 مونوکسینداز کاتالیز می شود، متمرکز می شوند. سپس سیانید با تيوسولفات مخلوط می شود تا تيوسيت ها را تشکيل دهد که در ادرار حذف می شود. غلظت سرب سیانید در خون موش ها پس از تزریق دوز نزدیک به مرگ و میر مقادیر تقریبی استونیتریل بعد از تزریق دوز کشنده سیانید پتاسیم مشاهده شد. حداکثر مقدار سیانید پس از مصرف استونیتریل تا چندین ساعت در مقایسه با سایر نیتریل ها تاخیر می یابد. به نظر می رسد میزان سریعتر تولید سیانور در موش باعث حساسیت بیشتر این گونه به اثرات سمی استونیتریل می شود. بخشی از استونیتریل نیز در هوا و یا در ادرار منقرض شده باقی می ماند. خوک های دریایی نیز یکی دیگر از گونه های حساس به مسمومیت استونیتریل هستند.
علائم اصلی در حیوانات به نظر می رسد در پروستات همراه با تشنج است. مصرف پوستی از استونیتریل سبب سمیت سیستمیک در حیوانات می شود. موش ها از روزهای ۶ تا ۱۹ روزگی باردار ی گاواژ ۱۲۵، ۱۹۰ و یا ۲۷۵ میلی گرم استنوتریل دریافت کردند. افزایش استفاده استونبتریل پس از زایمان، با کاهش وزن جنین در ۲۷۵ mg / kg دیده شد. اختلالات ساختاری در جنین های حاصل از موش های صحرایی تحت اثر استونیترول وجود نداشت. مطالعه تکاملی در همسترهای طلایی حامله در روز هشتم بارداری به مدت یک ساعت در معرض ۸۰۰۰ پی پی ام استونیتریل قرار گرفت و پس ازاستفاده آن در روز زایمان قربانی شد. در غیاب فعال سازی متابولیک، افزایش کمی در انحرافات کروموزومی مشاهده شد.

منبع: toxnet.nlm.nih.gov
توسط تیم ترجمه سورن شیمی