فرمولاسیون طعم دهنده مصنوعی

  • تاریخ انتشار : 2022/04/02
Rate this post

امروزه بسیاری از غذاهای فرآوری شده که ما خریداری می کنیم، بر روی لیبل شان لیستی از طعم دهنده های مصنوعی به عنوان مواد اولیه تشکیل دهنده اصلی ذکر شده است. طعم دهنده های مصنوعی نوعی از ترکیبات شیمیایی اند که به نوعی تقلید کننده یک طعم طبیعی هستند.

طعم‌دهنده چیست و چرا از آن استفاده می‌کنیم؟

طعم‌دهنده‌ها مثل یک شیمی دان کوچک عمل می‌کنند؛ به ترکیبات غذایی وارد می‌شوند و طعم و عطر دلخواه را در ترکیبات طراحی می‌کنند. طعم دهنده ها ترکیبی از موادی هستند که هر کدام دارای تعداد مختلفی از گروه‌های شیمیایی مثل استرها، لاکتون‌ها و الکل‌ها است. جالب است بدانید که استفاده از طعم‌دهنده‌ها در غذاها به  سالیان دور برمی‌گردد. در واقع ایده اولیه استفاده از طعم‌دهنده به مصری ها اختصاص دارد. آن‌ها اولین کسانی بودند که گیاهان معطر، ادویه و عصاره‌های گیاهی را به غذایشان اضافه ‌کردند. بعدها استفاده از طعم‌دهنده‌ها گسترش یافت تا این که امروزه به طور کلی از طعم‌دهنده‌ها  در سه مورد زیر استفاده می‌کنند:

  1. برای تحریک و ایجاد طعمی مشخص و حفظ عطر و طعم آن
  2. برای تغییر عطر و طعم موجود
  3. برای پوشاندن برخی از طعم‌های نامطلوب

فهرست طعم دهنده های مصنوعی و تاثیر آنها بر روی سلامتی

دیاستیل( Diacetyl )

یکی از طعم دهنده های مصنوعی ای که به تازگی حذف شده است، دیاستیل است. مطالعات تحقیقاتی منتشر شده در مجله علوم سم شناسی نشان داده است که این ماده که برای طعم دادن به پاپ کرن از آن استفاده می شود، باعث بیماری ریوی بسیار خطرناکی به نام برونشیولیت لنفوسیتی (lymphocytic bronchiolitis ) می شود. تحقیقات ثابت کرده است که دیاستیل که طعم کره را به ذرت بوداده می دهد، برای بینی و مجاری تنفسی مضر است.

کافئین مصنوعی

کافئین رنگ دهنده و طعم دهنده ای است که دارای ویژگی های ادرار آور و محرک است. این ماده می تواند باعث عصبانیت، تپش قلب و گاهی نقص های قلبی شود . این ها علایمی است که هنگام مصرف نوشیدنیهای کافئین دار غیر الکلی مانند کوکا و ردبول ، دچار آنها می شوید.

مونو سدیم گلوتامات

MSG به عنوان تقویت کننده طعم، در بسیاری از غذاهای بسته بندی شده، از جمله سوپ، سس سالاد، سوسیس، هات داگ، کنسرو تن ماهی، چیپس و غیره مورد استفاده قرار می گیرد. بنا به گفته دکتر راسل بلیلاک ( (Russell Blaylock که نویسنده و جراح مغز و اعصاب است، بین ایست ناگهانی قلبی، مخصوصا در ورزشکاران، و آسیب اکسیتوتاکسیک excitotoxic) ) ناشی از افزودنی های مواد غذایی مانند MSG و شیرین کننده های مصنوعی، ارتباط است. اکسیتوتاکسین ها گروهی از اسید آمینه های تحریکی هستند که باعث مرگ نورون های حساس می شوند. بسیاری از مصرف کننده های غذاهای شامل MSG ، علایمی مانند سردرد و حالت تهوع دارند.

کارواکرول

نوعی طعم دهنده مصنوعی است که می تواند منجر به تنزل تنفس و گردش خون و همچنین نارسایی قلبی شود.

نیترات سدیم

نیترات سدیم به عنوان یک طعم دهنده در بیکن، ژامبون، هات داگ، ماهی دودی و سایر گوشت های فرآوری شده استفاده می شود. این ماده سرطان زا بوده و اثرات نامطلوبی بر سلامتی دارد. این مواد طعم دهنده باعث تشکیل مواد شیمیایی سرطان زایی به نام نیتروسامین می شوند.

بنزالدهید

بنزالدهید نوعی طعم دهنده با طعم بادام است و زمانی که از طبیعت گرفته می شود، نوعی سم کشنده به نام سیانید هیدروژن در ترکیبات یافت می شود. اما هنگامی که با مخلوط کردن روغن گل میخک و آمیل استات تولید می شود ، هیچ سیانیدی در آن به وجود نمی آید. با این حال، هر دو نوع طبیعی و مصنوعی بنزالدهید می تواند باعث تنزل سیستم عصبی مرکزی و تشنج شود.

وانیل مصنوعی

وانیلین باعث واکنش های آلرژیک می شود و دوپامین سولفو ترانسفرازکه نوعی آنزیم کبدی است را محدود می کند. منبع وانیلین محصولات زائد کارخانجات تولید کاغذ و نفت است.

آمیل استات

آمیل استات روغن گلابی و موز است که بسیاری از طعم دهنده های مصنوعی با استفاده از آن ساخته می شوند. ممکن است باعث تنزل سیستم عصبی، سوء هاضمه، درد قفسه سینه، سردرد، خستگی و تحریک غشاء مخاط شود. الکل آمیلیک نیز از هم گروه های آمیل استات است که بسیار سمی است. استات بنزیل (Benzyl acetate ) نیز مربوط به این ماده است و ممکن است باعث سوزش معده و روده، سوزش برونش، سوزش پوست وسوزش چشم شود.

اسید بوتیریک

اسید بوتیریک باعث ایجاد سرطان در حیوانات آزمایشگاهی شده است. استفاده از بوتیل استات نیز که یک ماده شیمیایی مرتبط است، در مقادیر بالا سمی است.

استات بنزیل

این ماده نیز به آمیل استات مربوط است و ممکن است باعث سوزش دستگاه گوارش، سوزش برونش، سوزش پوست و سوزش چشم شود.

اسید فرمیک

اسید فرمیک همان دارچین مصنوعی است. در موش ها ایجاد سرطان کرده و ممکن است روی کلیه های ما تاثیر بد بگذارد.

کلراید سدیم

استفاده از این ماده منجر به فشار خون بالا، نقص کلیوی، سکته و حمله قلبی می شود.